Θέλω να γράψω την αλήθεια...την αλήθεια που μόνο από ένα νέο άνθρωπο μπορεί να ειπωθεί, πριν τα χρόνια διαβρώσουν την καθαρή ψυχή του και την μετατρέψουν σε ένα ψυχρό υπολογιστικό μυαλό. Θέλω να γράψω την αλήθεια του σήμερα που δεν απέχει πολύ από την αλήθεια που υπήρχε αιώνες τώρα. Όταν η απληστία έχει ισοπεδώσει τις πραγματικές αξίες της κοινωνίας μας και η αληθινή ευτυχία που βρίσκεται στα απλά πράγματα έχει ξεχαστεί. Ας μην εθελοτυφλούμε, είναι ζωτικής σημασίας να επαναπροσδιορίσουμε το τι σημαίνει άνθρωπος. Να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας για ένα καλύτερο αύριο.. Είναι τραγικό όταν η αξία του ανθρώπου, όλη του η υπόσταση αρχίζει πλέον να μετριέται σε χρηματική αξία. Αλίμονο σε αυτόν που δεν διαθέτει.. Θα τον προσβάλλουν, θα τον ταπεινώσουν, θα τον πληγώσουν.. Πολύ εύκολα θα τον στείλουν στο περιθώριο της κοινωνίας. Ενώ σε διαφορετική περίπτωση μπορεί και έχει την δύναμη να <<βουλώσει>> τα στόματα. Ακόμη, πολύ πιθανόν να είναι άτομο που απολαμβάνει τον θαυμασμό και τον σεβασμό των γύρω του. Πραγματικά όμως.. Γιατί θα τρελαθώ.. Πώς είναι δυνατόν να ορίζει το χρήμα στη ζωή μας, να διαμορφώνει και να κρίνει χαρακτήρες, να καθορίζει τις αποφάσεις μας τόσο μα τόσο καταλυτικά; Αν για μια στιγμή σκεφτόμασταν καθαρά τι θέλουμε από τη ζωή μας και όχι τι θέλει η κοινωνία από εμάς μπορεί και να ξυπνούσαμε από τον λήθαργο που μόνοι μας επιλέξαμε.. Ο καθένας έχει επιθυμίες που άλλες μπορούν να πραγματοποιηθούν κι άλλες όχι. Όμως κι ο καθένας μας κάνει τις επιλογές του. Παρ’ όλα αυτά, δεν παύει να ελπίζει έστω και κρυφά από τον εαυτό του σε κάτι καλύτερο. Σε μια καινούργια μέρα που θα ξυπνήσει και θα δει ή μπορεί και να καταλάβει πως όλα όσα έψαχνε μια ζωή είναι μπροστά του. Σ’ αυτήν την μέρα εναποθέτω όλες μου τις ελπίδες, όλα τα όνειρά μου. Δεν θέλω να ανήκω σε εκείνη την μερίδα των ανθρώπων πουν ζουν <<τυφλή>> ζωή, μένοντας στάσιμοι σ’εκείνη την αρχική περίοδο των κουταβιών, που ακόμη έχουν κλειστά τα μάτια τους και τρέμουν κάθε φορά που απομακρύνεται η μάνα τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου