Ποιó εíναι στ’ αλήθεια το λíκνο της ευτυχίας;
Ποιά η μορφή, ποιά η υφή, ποιό το χρωμα του;
Ποιά η γεύση, η μυρωδιά, το κρίμα και το δώμα του ;
Μην είν’ σε θάλασσες βαθιές;Μη σε σπηλιές της λησμονιάς;
Κι άραγε ποιοί είναι οι εκλεκτοί που τη γλεντούν
σαν όμορφη γυναίκα σε όργιο ρωμαικό αρχαίων χρόνων;
Κι εκείνη γιατί δίνεται εκούσια στα χέρια ανάξιων ατόμων;
Αυτή είναι, Θεέ μου, η κατάρα σου γι’ αυτούς που ασελγούν;
Μα η πραγματική ΄΄ευτυχία΄΄ βρίσκεται κοντά Σου,
Κάτω απο δέντρα και δίπλα σε ρυάκια υπό το τραγούδι των ουρί!
Εγώ όμως δεν θέλω ν’ αγιάσω ούτε στων πιστών τα χείλη να γίνω προσευχή.
Θέλω το σωστό σωστό και το λάθος λαθος.Αυτός είναι ο άνθρωπος σου!
Ανερμάτιστος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου